گرانیت خود حامل تشعشعات است، زیرا توسط ماگمای زیر سطح در دمای بالا تشکیل می شود. عناصر مختلف در طبیعت کم و بیش تابش خاص خود را دارند، بنابراین وجود گرانیت طبیعی نیز اجتناب ناپذیر است. گرانیت حاوی بسیاری از مواد معدنی فلزات غیرآهنی و عناصر رادیواکتیو است که در میان آنها عناصر رادیواکتیو برای سلامت انسان مضر هستند. عناصر رادیواکتیو اصلی در گرانیت اورانیوم و توریم هستند. آسیب رادیواکتیویته موجود در گرانیت برای بدن انسان عمدتاً به دو صورت اتفاق می افتد. یکی تابش خارجی، عمدتاً دیگری تابش داخلی است که عمدتاً با جذب رادون گاز رادیواکتیو در بدن منتشر می شود. نفوذ تابش بسیار قوی است، اما انرژی آن نسبتا کم است. به دلیل سازگاری طولانی مدت انسان با تشعشعات روی زمین و ظرفیت ایمنی آنها، آسیب تشعشعات خارجی برای بدن انسان آشکار نیست. رادون یک گاز بی اثر رادیواکتیو است که از هوا سنگین تر است. پس از پوسیدگی، به راحتی در قسمت های پایینی اتاق رسوب می شود. در محیطی که تهویه ندارد یا انسان برای مدت طولانی در آن می ماند، به راحتی به بدن انسان وارد می شود و باعث آسیب به بدن انسان می شود. بنابراین تشعشعات داخلی برای بدن انسان نسبتاً مضر است.
آیا تشعشعات گرانیت دائمی است؟
بله، به دلیل وجود ایزوتوپهای رادیواکتیو در بسیاری از عناصر، خانههایی که در آن زندگی میکنیم، غذایی که میخوریم و هوا همگی دارای مقدار مشخصی تشعشع هستند که همیشه وجود دارد.
چگونه تشعشعات تولید شده توسط گرانیت را کاهش دهیم؟
اگر سنگ های گرانیتی در داخل خانه گذاشته می شوند، لازم است تهویه به موقع فراهم شود تا جریان هوا بتواند آلودگی تشعشع را رقیق کند، شاخص های مواد مضر داخلی را کاهش دهد و برای کاهش مضرات گرانیت بر سلامت انسان تأثیر نگذارد. گاز رادون نیمه عمر نسبتاً کوتاهی دارد و تنها 3.2 روز است، بنابراین پس از باز کردن پنجره ها برای تهویه برای چند روز، می تواند در کنترل آلودگی تشعشعات بسیار مؤثر باشد. البته، بسیاری از بازارهای مصالح ساختمانی وجود دارند که پوشش های کاهش دهنده تشعشع یا پانل های محافظ بدون سرب را به فروش می رسانند. این دو روش می توانند از ترشح رادون از گرانیت دکوراسیون داخلی جلوگیری کنند و بر سلامت افراد تأثیر بگذارند.